flexile-white-logo
a

Over Sjors

Stichting van Sjors werd in 2012 opgericht door Georges Hilaul, die een jaar eerder tijdens een familiereis naar Indonesië werd geconfronteerd met een slapend jongetje onder een prullenbak. Het beeld van deze jongen liet hem niet meer los en hij was vastberaden om hier iets aan te gaan doen. Georges richtte een stichting op waarmee hij in Nederland geld inzamelde, om projecten in Indonesië te bekostigen. Deze projecten waren allemaal gerelateerd aan het bieden van hulp aan straatkinderen.

 

Na meerdere malen steeds een aantal maanden aan projecten gewerkt te hebben e heen en weer te vliegen, besluit Georges om definitief naar Indonesië te verhuizen om zich daar fulltime in te zetten voor zijn stichting. Hij verkoopt zijn appartement, bezittingen en bedrijven en vertrekt met twee koffers naar Jakarta.

 

Samen met Jenny, een vriendin die hij in Jakarta ontmoette, start Georges de Indonesische variant van ‘Stichting van Sjors’ genaamt ‘Belajar Bersama Sjors’. Onder deze naam start Georges zijn eerste grote project onder de snelweg in het noorden van Jakarta, waar honderden families wonen in zelfgebouwde hokjes en hutten, met auto’s die over hun ‘dak’ rijden. Wat kleinschalig begint met 25 kinderen op een plastic zeil, groeit uit tot een enorme groep van 350 kinderen op hoogtijdagen die wekelijks op een gehuurd voetbalveld diverse activiteiten, spellen en lessen volgen.

 

De verschillende activiteiten maken langzaam plaats voor een op maat gemaakt onderwijspakket, wat Jenny ontwikkelt in samenwerking met de meest gerenommeerde kinderpsycholoog van het land en tevens adviseur van de president. Het zogeheten ‘DreamProgram’ richt zich op de ontwikkeling van soft-skills, iets waar het Indonesische onderwijssysteem geen aandacht aan besteed.

 

Twee jaar na de start van ‘Belajar Bersama Sjors’ onder het viaduct besluiten Georges en Jenny het groter aan te pakken. “Wat we hier hebben neergezet, kunnen we op veel meer plekken doen in Jakarta”, dachten ze en werd speciaal voor deze uitbreiding een nieuwe organisatie gestart; de Inspiration Factory Foundation, met Georges en Jenny samen aan het hoofd. In een rap tempo openen ze, in samenwerking met lokale organisaties en de Indonesische overheid, onder leiding van de Gouverneursvrouw van Jakarta, nog zeven projectlocaties, verspreid door Jakarta. Alle locaties worden bemand door vrijwilligers die allemaal een interne training hebben gevolgd. De interactieve trainingsessies zijn zó populair, dat de Inspiration Factory Foundation een award ontvangt voor de organisatie met het grootst aantal vrijwilligers in Jakarta, inmiddels meer dan vijfhonderd, die meerdere jaren achtereen op wekelijkse basis deze vrijwilligers ‘aan het werk’ zetten.

 

Georges’ liefde voor het eiland Bali blijft ondertussen niet verborgen en onderzoekt hij de mogelijkheden om naast de acht locaties in Jakarta ook voet aan wal te zetten op Bali. In samenwerking met een aantal lokale Balinese organisaties worden even later nog eens vier ‘Inspiration Factories’ gestart, wat het totale aantal op 12 locaties maakt met meer dan duizend kinderen die het wekelijkse ‘DreamProgram’ volgen.

 

Hoe groter de stichting wordt en er meer kinderen en vrijwilligers bijkomen, deste vaker veranderen ook de rollen van Georges en Jenny. Inmiddels verhuisd naar een kantoor in het centrum van Jakarta sturen zij een kantoorteam aan, die op hun beurt weer area- en locatiemanagers aansturen, met daaronder projectmanagers en vrijwilligers. Vooral Georges mist het actief lesgeven en locaties bezoeken, iets waar hij niet meer aan toekomt, sinds hij zich fulltime op kantoor bezighoudt met marketing, fondsenwerving en het faciliteren van trainingsessies.

 

In 2018 besluit Georges dan ook om zijn rol als ‘operationeel directeur’ neer te leggen en naar Bali te verhuizen. Vanaf dat moment staat Jenny aan het roer van de organisatie en de locaties in Jakarta. Georges controleert de gang van zaken op Bali en houdt zich vanaf een afstand bezig met de financiën en fondsenwerving. Deze ‘lat-samenwerking’ houdt echter maar kort stand en besluit Georges zich volledig terug te trekken uit de Inspiration Factory Foundation. Na zijn vertrek besluit Jenny de locaties op Bali en een aantal in Jakarta te stoppen, om zich volledig te richten op de belangrijkste locaties van Jakarta.

 

Net voordat de Corona pandemie start verhuisd Georges terug naar Nederland, waar de resterende zaken tussen de Nederlandse en Indonesische stichtingen worden afgewikkeld en de twee organisaties volledig los van elkaar komen te staan. Georges besluit de organisatie van Stichting van Sjors weer volledig in te richten op de manier zoals hij deze was gestart in 2012, waarmee hij op eigenhandige manier, lokale, kleinschalige projecten wilt starten en ondersteunen. Daarbij beperkt hij zich niet meer tot straatkinderen in Indonesië, maar zet hij zich tot op de dag van vandaag in voor alle doelen, organisaties en initiatieven die hem aan het hart gaan.